Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Πέφτοντας απ'τα σύννεφα...πάλι...

Κουράστηκα πια να απογοητεύομαι... Κουράστηκα να είμαι ευτυχισμένη τη μια στιγμή και πριν καλά καλά συνηθίσω την ευτυχία μου να διαλύονται όλα. Αφήνομαι να περπατάω στα σύννεφα και πάντα αυτά σκορπίζουν και προσγειώνομαι απότομα στην πραγματικότητα. Κουράστηκα να κάνω ελπίδες και όνειρα μόνο και μόνο για να μου τα αρπάξει αυτός -ο οποιοσδήποτε αυτός- μέσα από τα χέρια... Θέλω επιτέλους κάτι αληθινό. Κάτι που θα κρατήσει περισσότερο από κάμποσα κούφια λόγια, περισσότερο από ένα ραντεβού ή ένα φιλί... "Εμπειρίες είναι όλα" μου λένε. Πειράζει που θέλω να ζήσω μια εμπειρία χωρίς να καταλήξω να κλαίω, να ζήσω μια εμπειρία με ένα πιο χαρούμενο τέλος;

2 σχόλια:

  1. Όχι, δεν πειράζει.
    Αλλά αν κάποιος σε κάνει να κλαις δεν σου αξίζει συνήθως οπότε σήκωσε και πάλι ψηλα΄το κεφάλι και προχώρησε! Θα βρεις το σωστό άνθρωπο και τότε οι εμπειρίες σου θα έχουν όμορφο τέλος και ευτυχισμένα γέλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΑΝ ΤΟΥ ΚΕΡΙΟΥ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ ΧΩΡΙΣ ΣΤΑΛΙΑ ΣΚΟΤΑΔΙ.
    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!!!

    ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.ΜΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΣΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή