Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

Mοναχική μελωδία


Γλυκιά μουσική πλημμυρίζει το νου μου. Δάκρυα φτάνουν στα μάτια μου, μα δεν τολμούν να προχωρήσουν παραπέρα. Φοβούνται. Φοβούνται κι αυτά ακόμη τον έξω κόσμο, τον κόσμο πέρα από αυτόν των συναισθημάτων. Φοβούνται να γνωρίσουν αυτό που τα προκάλεσε. Αυτό που τάραξε τη γαλήνια λίμνη της ψυχής μου, καλώντας πλήθος ρυάκια να ξεστρατίσουν και να βρουν διέξοδο στα βλέφαρα μου. Αυτό που μας πλήγωσε. Ή μάλλον αυτόν…
Η μουσική κυλά μέσα  στο μυαλό, το σώμα, την ψυχή μου. Νοιώθω τους παλμούς της καρδιάς μου να συγχρονίζονται με τον ρυθμό του τραγουδιού. Οι νότες γίνονται εγώ, εγώ γίνομαι νότες. Και σε σκέφτομαι, ω, πόσο σε σκέφτομαι! Δεν ξέρω γιατί αισθάνομαι έτσι. Γιατί; Όχι, δεν είναι ακόμη αγάπη αυτό που αισθάνομαι. Αλλά… η καρδιά μου… Νοιώθω πως κάτι άλλο βρίσκεται στην θέση της. Κάτι ξένο, που ποθεί να βγει έξω, να ελευθερωθεί, να ξεφύγει από τα δεσμά των συναισθημάτων μου.
Σε σκέφτομαι. Αφήνομαι στην μουσική, κλείνω τα μάτια και φέρνω την εικόνα σου μπροστά μου. Το γέλιο σου, η πιο όμορφη μουσική από όλες. Κλαίω. Κλαίω για σένα, κλαίω εξαιτίας σου, κλαίω για χάρη σου. Θέλω να γίνουν όλα όπως πριν. Πριν λίγες μέρες. Όταν το μόνο μου συναίσθημα ήταν χαρά. Χαρά για σένα, χαρά εξαιτίας σου, χαρά για χάρη σου.
Το τραγούδι αλλάζει. Τα δάκρυα στεγνώνουν. Η θλίψη μένει. Η καρδιά –ή τουλάχιστον αυτό το «κάτι» που θρονιάστηκε με το έτσι θέλω μέσα μου- χτυπάει ξέφρενα. Σε θέλω εδώ. Θέλω το όνειρό μου πίσω. Γιατί ήσουν το όνειρό μου, το ξέρεις; Ένα υπέροχο όνειρο, από αυτά που δεν θες ποτέ να τελειώσουν.
Γράφω και γράφω… ο νους μου έχει γίνει ένα με το στυλό, οι σκέψεις μου ένα με το μελάνι. Δεν θέλω να κλαίω άλλο. Μου είχες πει ότι θα μου  χάριζες το μεγαλύτερο και ομορφότερο χαμόγελο του κόσμου, θυμάσαι; Γιατί αθέτησες την υπόσχεσή σου; Μου το έδωσες, αλλά ήταν φαίνεται δανεικό… γρήγορα μου το πήρες πίσω. Τι άλλαξε, μου λες; Δώσε πίσω αυτό το χαμόγελο. Μου άρεσε τόσο πολύ!
Η μουσική τελειώνει… οι σκέψεις στερεύουν… τα βλέφαρα κλείνουν… Άκουσέ με αν είσαι ακόμη εδώ, αν ακόμη νοιάζεσαι για μένα.
Καληνύχτα… Όνειρα γλυκά..

2 σχόλια: